À bicyclette

Crêpes på stamcrêperiet vårt

Lunsj på Daroco og brua mellom Île de la Cité og Île Saint-Louis

Galerie Vivienne og Saint-Paul

Frukost på Biglove Caffe

Middag på Floors

Kaffipause og vandring i Montmartre

Palais-Royal og eit glas vin medan eg venta på at Julie skulle komme frå flyplassen

Bisous❤

Flytt bloggen din til Nouw - nå kan du importere den gamle bloggen - Klikk her

Likes

Comments

Sidan sist har gradestokken nådd 37 grader, og det var nesten så ein smelta vekk då varmen var på sitt verste. Likevel har det vore nokre innhaldsrike dagar, og ei svært begivenheitsrik veke for parisarar med arrangement som Fête de la musique, Pride og oppladning til Jeux Olympiques 2024.

Etter eg hadde vore hos frisøren på tirsdag, for eg innom République of Coffee, ein veldig koselig kafé i området eg budde, som eg lenge har tenkt at eg måtte prøve ut. Her vart eg møtt av ein veldig pratsam barista, som lærte meg ein heil del om både kaffi og andre ting. I følgje han sjølv hadde République of Coffee eit utval av dei beste bønnene ein finn på kaféar i Paris, så dersom ein er glad i god kaffi, anbefaler eg å ta turen innom. Han hadde hatt eit opphald i Sør-Amerika på ein kaffiplantasje, og det verka som han visste kva han snakka om. Ein connaisseur de café. Han fortalde at også Noreg har fleire gode kaffebrenneri, og at mange kaffikjennarar har kjennskap til Noreg på grunn av dette. Elles delte han adressene til fleire bars cachés, so kalla skjulte barar. Til dømes ligg der ein bar i gata bak kaféen som heiter Lavomatic, og som ser ut til å vere eit vaskeri. Eg har gått forbi fleire gongar, utan å vite at den eine vaskemaskina skjuler ei dør til ein hemmeleg bar.

Før eg for heim frå tiande arrondissement, måtte eg sjølvsagt innom La Crèmerie, som held til i den tidlegare gata mi. Her har dei ostar i alle slags fasongar og konsistensar. Like ved ligg Paris sitt beste bakeri. Du Pain et des Idées må ein ikkje gå glipp av dersom ein er i nærleiken.

Tuileries

På onsdag møtte eg mi japanske venninne ved Coulée Vert. Dette er ein lineær park, som ligg på ei fleire kilometer lang tidligare jernbarnestrekning. Å komme litt opp i høgda gjer at ein kan sjå bygningane på ein ny måte, og hadde det ikkje vore så inderleg varmt, hadde vi nok brukt endå meir tid her. I staden hoppa vi på ein sykkel og for i retning Saint-Michel, for å feire Fête de la musique. Dette er ein musikkfestival som går føre seg over heile landet, og er eit av dei største arrangementa i løpet av året. Alle som vil kan ta til gatene med instrumenta sine, og det vert arrangert både store og små konsertar. Eg hadde aldri før hørt om denne festivalen, men etter å ha feira både nasjonaldag og Fête de la musique i Frankrike, kan eg trygt seie at sistnemnde verkar å vere mest stas.

Coulée vert og kryssing av brua mellom Île de la Cité og Île Saint-Louis


Diverre var dette dagen då varmen var på sitt verste, og svetta pipla som berre det. Varmen var så kvelande at eg trudde eg skulle krepere. Då vi gjekk inn på ein Nicolas for å kjøpe vin, slapp vi ut eit stort gledessukk for at vi endeleg hadde funne ein stad vi kunne kjøle oss ned litt. Dama i kassa lo og sa at det verkeleg må vere varmt ute, for i butikken var der heile 27 grader. Vi vart riktignok slått i bakken av varmen då vi kom ut igjen, og trengte ei lang pause langs Seinen for å klare å bevege oss vidare.

Neste stopp var Lavomatic, ein av barane baristaen anbefalte. Vi gjekk inn i rommet som er eit vaskeri, og byrja å leite etter ei vaskemaskin som skilde seg ut. Til slutt fann vi ein knapp på den eine vaskemaskina, som gjorde at den opna seg. Døra førte oss til ei trapp, som tok oss til andre etasje der baren ligg. Det heile var verkeleg ei oppleving.


Etter nedkjøling på Lavomatic var det på tide å sjå meir av Fête de la musique, denne gongen i mitt gamle område rundt Canal Saint-Martin. Sjølv om sola hadde gått ned, var det framleis 33 grader, så folk kasta seg ut i kanalen, ein etter ein. Eg trur aldri eg har sett så mange folk samla på ein plass, det må ha vore tusenvis berre i dette området, og det var knapt ein millimeter plass i gatene og langs kanalen. Ein veldig koseleg og uhyre varm dag!

I Bois de Boulogne ligg Jardin des serres d'Auteuil, ei rekke drivhus med alle slags eksotiske planter. Torsdag føremiddag vart tilbrakt her.

På torsdagskveld flytta ein hyggelig amerikanar inn på det andre rommet i leilegheita. Spesielt kjekt var det at han, i likheit med meg, er veldig glad i fransk, så det vart ein ypperleg sjanse for oss begge å praktisere fransken vår. Vi tok oss ein kveldstur rundt Montmartre, som ligg rett ved leilegheita vi bur i.

La Bellevilloise har laga til ein stad dei kallar 88 Ménilmontant, der dei arrangerer alt frå konsertar til yogatimar og sel god mat. På fredag tok eg turen innom, og då hadde heldigvis temperaturen sunke, men det var framleis godt å kjøle seg ned under parasollane.

På veg til yogastaden eg drar til, syklar eg forbi mange fine kaféar. No som eg syklar i staden for å ta metro, har eg vorte endå betre kjend med gatene i området rundt Palais-Royal. Dette må vere ein av dei finaste kaféane i Paris.

På laurdag var det mykje som skjedde i Paris. Både Pride-paraden og ei oppladning til Jeux Olympiques 2024 samla enorme mengder mennesker i Paris sine gater. Etter at paraden var over samla folk seg særlig i Le Marais for ei feiring eg reknar med varte heile natta. Det var utruleg kjekt å sjå så mange glade menneske!

I 2024 ønsker Paris å halde dei olympiske leikane, og dei er i full gang med førebuingane. I løpet av to dagar har det vore mogleg å prøve ut forskjellige sportar og sjå framsyningar langs Seinen, ved Invalides, i Louvre og mange andre stadar. Le Petit Palais var, truleg for første gong, fylt med trampoliner. Skating, basket, sykling, klatring, fekting, bogeskyting og kayaking er berre nokre av dei mange sportane som har vorte representert denne helga.
På denne flytande bana på Seinen har det vore både løp og framsyningar av teater og akrobatikk

Solnedgang og Instameet med @parisianfloors som viste oss mange av dei fine golva i Paris

Galerie Vivienne og kaffi på Café Kitsune

Yuko inviterte på heimelaga japansk lunsj etterfulgt av takvandring

I går kveld møtte eg ein venn frå studentheimen. I Tuileries har det kome eit tivoli og vi tok ein slik karusell der ein sit i reier, som vert heisa opp og som går rundt og rundt. Då fekk vi utsikt over Eiffeltårnet, Concorde, Louvre, Rue de Rivoli og Tuileries. Etterpå dro vi til den samme staden eg var på utekino forrige veke. Veldig koseleg!

Elles har eg i løpet av dette opphaldet blitt endå betre kjend med Paris, då eg syklar overalt i staden for å ta metroen. Eg kan ikkje få sagt nok kor genialt det er å oppdage Paris på sykkel. Det har blitt ørten turar langs Seinen sidan eg kom, og det hamnar høgt oppe på «må gjere»-lista dersom ein er i Paris om sommaren.


I går tidleg flytta det inn ei ny jente på det andre rommet i leilegheita. Vi stod å snakka då ho spurde kvar eg var frå og då eg svarte slo ho om til norsk, og eg vart heilt sett ut. Ho har budd både i Stavanger og Paris, så det viser seg at vi har fleire ting til felles. Av og til er verda utruleg lita.

Leilegheita

Bisous☀

Likes

Comments

I skrivande stund sit eg hos frisøren som held til på samme adresse som den tidlegare leilegheita mi i Rue de Lancry. Då eg kom for å bestille time, såg frisøren på det lange håret mitt og sa: «Ta med deg noko å styre med, dette kan ta tid». Då passa det bra med ei oppdatering.

Her om dagen vart eg spurd av ein franskmann kva i allverda eg skulle ta meg til i to veke på ferie i Paris. Eg forsikra han om at det var eit temmeleg dumt spørsmål.

Eg ankom på ettermiddagen forrige torsdag, og allereie i løpet av den første dagen traska eg rundt så mykje at eg framleis har gnagsår. Leilegheita ligg i attande arrondissement, og herfrå er det kort veg til Montmartre og Sacré-Coeur. Etter å ha nytt utsikta frå toppen av byen, gjekk turen til Saint-Germain des Prés og andre sida av Seinen. Her har dei ein konseptbutikk som sel alt mulig med motiv og sitat frå boka Le Petit Prince. Her kjøpte eg ein kjempeskjønn kopp, som eg allereie har brukt mykje, før eg for vidare til Le Marais for å ete tilbake på «Rive droite». Dagen vart avslutta i Belleville. Frå Parc de Belleville har ein kanskje den finaste utsikta for å sjå solnedgangar i heile byen. Elles prøvde eg bysyklane som er plassert rundt om kring i heile byen for første gong, og eg spør meg sjølv om og om igjen kvifor eg ikkje har tort å sykle her før. Å sjå Paris på sykkel er verkeleg heilt fantastisk! Ein syklar gjennom område etter område og oppdager gater ein kanskje ikkje hadde oppdaga dersom ein tok metroen. Sidan har eg brukt fleire timar for dagen samanlagt på sykkelsetet.


Morgonen etter skulle eg få erfare at ein ikkje kan stole på at ein kan ta ein bysykkel dersom ein har lite tid. Eg hadde eit møte med banken og trudde at det ikkje vart noko problem å hoppe på ein sykkel for å komme dit. Eg hasta forbi nærare ti tomme sykkelstasjonar før eg endeleg fann ein sykkel. Slik er det å bu på ei av høgdene i Paris. Alle syklar ned til sentrum, men ingen orkar å sykle heimatt. Etter ein føremiddag i Le Marais tok eg turen til mitt gamle område langs Canal Saint-Martin. Når sola skin er dette verkeleg staden å vere. Om kvelden besøkte eg endelig Studio 28, kinoen som Amélie frå filmen frekventerer. Her såg eg ein film om den kjende franske kunstnaren Rodin. Det var både tragisk og komisk kor lite fransk eg forsto då eg ikkje hadde fransk undertekst til å hjelpe meg.

Montmartre


Laurdagen starta på Le marché aux Puces de Saint-Ouen. Her kan ein finne endelaust med skattar. Til slutt for eg heim med ein heil del meir enn eg hadde planlagt. Eg fann nokre spennande bøker, mange billige vinylplater og ein fin ring. Ho som selde meg ringen, gav meg endå ein ring i gåve, noko som var veldig koseleg. Om kvelden for eg på ein soirée i det som må vere drømmeleiligheita.


Dagen etter møtte eg mi japanske venninne på ein japansk festival som heldt til i den eldste passasjen i Paris. Her hadde dei japanske klede, mat, førestillingar og alt ein kan tenke seg. Etter å ha sett filmen om Rodin, og funne ei spennande bok om han på markedet, bestemte eg meg for å besøke Musée Rodin endå ein gong. På heimvegen sykla eg langs Seinen, og dette er ei rute som eg anbefaler alle å sykle. Det er rett og slett som å vere i ein fransk film. På kvelden var eg på utandørskino i hagen til eit hôtel particulier. Det var kjempekoseleg! Eg fekk vite at dei også arrangerer bryllaup, så då var det i boks. 

Japansk festival og Musée Rodin med Les Invalides og litt av Eiffeltårnet i bakgrunnen

Cinéma en plein air, på gamlemåten


I går tok eg det roleg i Tuileries-parken og åt lunsj i Le Marais. Eg har ein tendens til å ende opp i det området. Her kryr det av koselege fortauskaféar som ein kan sitje på i timesvis og sjå på alle som går forbi. Om kvelden for eg på ein jazzklubb, ikkje longt frå Châtelet. Det er alltid kjekt!

Le Marais


Eg har mange plassar eg vil besøke i løpet av dette opphaldet. Vi får sjå om eg ikkje endar opp i skuggen i ein park istaden. I morgon er det meldt opp mot 36 grader, så det er nesten så eg vurderer ein svømmetur i kanalen.

Bisous!☀

Likes

Comments


Bisous❤

Likes

Comments


Lista over ting eg kjem til å sakne no som eg skal flytte er lang. Eg må minne meg sjølv på at eg skal komme tilbake tusen gongar, men det kjennest likevel utruleg trist at året i Paris snart er omme. Ein ting eg ikkje får oppleve igjen er å bu i Rue de Lancry. Den siste tida har eg lagt ekstra godt merke til alle dei tinga eg kjem til å sakne så inderleg med å bu akkurat her.

Kanalen som ligg i enden av gata eg bur i

Utsikta frå leilegheita

Bakeriet som ligg like ved leilegheita og som er kåra til eit av dei beste i Paris

Crêperiet i Rue de Lancry som eg leste om i eit norsk blad eg fekk i adventskalenderen, samme helga som eg flytta inn i gata

Dei fine bygningane i Rue Yves-Toudic

Vegen til Place de la République og statua av Marianne

Å gå forbi Porte Saint-Denis saman med romkameraten min på veg til yoga

Rommet mitt

Til slutt må eg nemne kor ubeskriveleg heldig eg har vore med ho eg har delt leilegheit med dette halvåret. Det har vorte mange kjekke stunder ved kjøkkenbordet, og eg er så takknemleg for at ho som let meg flytte inn utan å kjenne meg i det heile, viste seg å ikkje berre vere lett å leve med, men også vart ein god ven❤

Bisous!❤

Likes

Comments


Bisous!❤

Likes

Comments

I påska fekk eg storfint besøk av familien❤❤❤

Jardin des Plantes

Notre-Dame og taket på Printemps

Jardin des Plantes

7ème arrondissement

Frå leilegheita

Galerie Vivienne og Eiffeltårn

Utsikt frå Montmartre

Solnedgang på Montmartre

Crêpe på Lulu la Nantaise i gata mi og ein tur til Petit Palais

La Grande Mosquée de Paris

Frå ei bru over Canal Saint-Martin like ved leiligheita og La Grande Mosquée de Paris

Piknik med utsikt over Seinen og vin på ein fortauskafé


Bisous!❤

Likes

Comments

Hanami, som betyr "sjå på blomar", er ei japansk vårfeiring som går ut på å samle familie og venner under kirsebærtrea for å ete, drikke og kose seg. Ei japansk venninne inviterte oss til å vere med å feire hanami, og i går tok vi turen til ein av forstadane, der dei har heilt fantastiske kirsebærtre.


I forigårs fekk vi endeleg arrangert ein innflyttningsfest som også vart utflyttningsfest sidan eg drar tilbake til Noreg kort tid etter påske. Det er veldig trist å skulle reise tilbake allereie. Heldigvis kjem familien på besøk no i påska, og vi skal kose oss skikkeleg!


Bisous!❤

Likes

Comments