HEI, LIVET! I´m back. Etter veker med eksamenslesing blei klokka endeleg halv fem i går, eg trykka lever på min siste digitale eksamen og gjekk ut dørene til eksamenslokalet og ut i fridommen. Ut til juleferien. Etter ein liten tur på julemarknaden på Karl Johan, kjente eg den gode kjensla av julestemning verkeleg spreie seg i kroppen då eg gjekk forbi skøytebana, med julelys i alle retningar og "Home for Christmas" på høgtalarane. Stort meir julete blir det ikkje.

I går fekk me også besøk av mamma og pappa! Den neste veka skal me stort sett ha besøk kvar dag, og det blir så koseleg. Etter denne isolerte eksamensperioden skal det bli fint å omgås folk igjen. Så i dag skal eg og mamma handle julegåver, gå endå ein gong på julemarknad og generelt berre rusle litt i byen. Nyte alt av julelys og julestemning som kjem vår veg, og eg skal prøve å faktisk forstå at eg har juleferie. Veldig lang juleferie. Gleder meg stort til å fylle dei neste dagane og vekene med masse julestemning. Håpar de vil vere med på det!

Sleng med eit par bilete frå eksamenslesing på kafè dei siste dagane. Økonomien har blitt andreprioritet denne perioden, for å seie det slik.

Design bloggen din - velg mellom mange ferdige maler på Nouw, eller lag din egen – pek og klikk - klikk her!

Likes

Comments

Jøss, her har det vore stille dei siste dagane. Det er derimot ein veldig god grunn for det, og den grunnen heiter: eksamen. I dag har eg hatt min første skriftelege eksamen på universitet, og eg trur det gjekk OK. Me får sjå når resultatet kjem - som forøvrig er 23. desember og som betyr at eksamen har litt for mykje makt over mi julafta enn eg eigentleg tykkjer er greitt. Ja ja. No er det berre ein eksamen som står mellom meg og juleferie, og den skal overkommast neste veke. Så det er vel fare for at det blir litt stille då òg, men frå 9. desember er eg tilbake og spreiar julestemning på denne lille nettstaden min. Har store planar om julemarknad, skøyter, julefilmar og julekos i desember - alt det ein alltid tenker ein skal gjere, men aldri får tid til fordi juleferien aldri er så lang som min er i år (hehe).

No skal eg kose meg vidare med dyna i sofaen, chips på bordet og pepsi max (som eigentleg ikkje er pepsi max, men ein billig cola-sugarfree-coop-variant) i glasset. Og så skal eg tørke tårene og prøve å komme over det at Jon Almaas har slutta i Nytt på nytt.

Likes

Comments

Livet, Oslo, Jul

Hei og god første søndag i advent! Her i huset er denne dagen sjølvsagt meir enn velkommen. Dagen starta med ei skikkeleg rydde- og vaskeøkt, før me drog all julepynten inn frå boden og fylte opp stova med alt som høyrer jula til. Me har til og med sett opp plastikkjuletreet vårt inne i eit hjørne av stova, men til vårt forsvar har me ikkje tent det og ikkje pynta det. Me har berre henta det ut frå boden. Me er jo ikkje heilt galne heller, hehe. Mi meining er uansett at jula er altfor kort, så når første søndag i advent endeleg kjem, så er det full rulle med pynting, julebrus, pepperkaker og julemusikk. Hallo julestemning!

I dag har me også vore ein liten tur i sentrum, då det var julegrantenning på Universitetsplassen. Det var skikkeleg koseleg, og julestemninga auka omtrent for kvart steg med tok nedover Karl Johan. Oslo har verkeleg slått på stortromma, og sett opp ei ordentleg julegate med pariserhjul, små bodar, skøytebane og karusell. Føltest litt som om me var midt i ein julefilm. Gledar meg til å tilbringe mange, mange desemberdagar her!

Likes

Comments

Upubliserte bilete

Det er ikkje alle bilete som får den ære av å bli publisert på denne lille nettstaden min - av veldig ulike årsakar. Nokre er rett og slett litt for stygge, medan andre var så uheldige å aldri passe inn i noko innlegg, og dermed blei dei liggande på kamera eller gløymd langt inne i ei mappe på macen. Etter litt leiting har eg funne nokre av dei stakkarane som berre blei gløymd, og tenkte med det å lage eit aldri så lite oppsummeringsinnlegg. Noko av det finaste med å ha ein blogg er jo det å kunne sjå tilbake på det ein har gjort, og då er det jo ein stor fordel om bileta faktisk blir publiserte.

Like greit å berre gå rett på jula, eller? Desse er frå då me plutseleg ein dag hadde forvilla oss inn på Paleet. Me forstod fort at dette ikkje var staden for oss, sånn økonomisk sett, men dei hadde i det minste pynta skikkeleg til jul, så då såg me heller litt på juletrea enn på alt det me ikkje hadde råd til.

Frå ein av alle dei gongane eg har dratt med meg Vegard inn på ein bokhandel. Det er noko spesielt med bokhandlarar altså, det gir meg ei ro å gå mellom alle bøkene og skrivesakene og berre titte. Litt som eit bibliotek. Vegard fann ein liten bart også, så det er mykje ein kan oppdage ved å rusle rundt på ein bokhandel.

Frå ein "utstilling" på t-banestasjonen på Jernbanetorget. Tykte dei var litt fine/morsomme/unike. Det var derimot veldig vanskeleg å ta bilete av dei, både med tanke på alle menneska som til stadighet gjekk forbi og gjenskinet frå taklyset. Men det står altså "spending quality time with my mind" og "prefer crying in a limo to laughing on a bus".

Avsluttar med eit lite bilete av mæ sjæl. Godt mogleg at eg no har godt på ein smell, og faktisk har publisert nokre av desse før, men eg trur ikkje det. Hashtag hukommelsessvikt. Tek ein råsjans. Håpar de har ein fin fredag der ute! Her har me snart dra oss sjølve ut av sofaen og komme oss på kino.

Likes

Comments

Livet, Oslo

No er me komne til den tida på året der eg tilbringer meir tid saman med pensumbøkene enn med min eigen sambuar. Der sjokolade er min største trøst, og blir ete til alle døgnets tider, medan eg prøver å tileigne meg all kunnskap eg må ha innanfor kategorien mediehistorie. I morgon er det ei veke til eksamensdatoen. Det vil seie at det er ei veke til eg sannsynlegvis stressar avgarde mot eksamenslokalet, i håp om at i alle fall nokre delar av pensum skal ha sett seg fast i hukommelsen. Eg veit eg kjem til å vere stressa, sånn er det berre. Eksamen er generelt eit stressande ord, og sjølv om eg eigentleg, djupt inne i sjela, veit at det ikkje er nøye, så følest det litt slik akkurat der og då. Samtidig er det også ei veke til eg er ferdig og kan legge frå meg mediehistoriebøkene, i alle fall for denne gong. Lat oss heller fokusere på det.


Livet i eksamensperioden er med andre ord ikkje så utruleg spennande. Det handlar om å få lese det meste av pensum, forstå det og deretter prøve å faktisk lære seg det, så eg har noko å komme med når eg om ei veke sit med penn og papir og prøver å hugse detaljar om norske media i diverse tidsperiodar. Livet blir plutseleg så veldig einsformig når eksamenstida slår til, og dagane går til det same kvar dag. Sjølv den økonomiske sansen min har forstått at eksamen er unntakstilstand, og at alle kroner som går til mat og drikke i løpet av dei neste dagane, er ein investering i framtida, i utdanning og i min livskvalitet generelt. Så bruk av peng på mat svir ikkje fullt så mykje som det vanlegvis gjere.

Tenkte å avslutte dette moglegvis litt negativt lada innlegget med ein liten positiv merknad: i dag er det ein månad til julafta.

Likes

Comments

Oslo, Tankar

Kjære værgud, dersom du fins der ute

Eg veit du får masse kjeft. Spesielt no i desse vintertider. Folk klagar over kulda (her er eg òg skyldig, beklagar), regnet og alt det andre som ikkje er akkurat slik me vil ha det. Eg veit at kvar gong du vel å la litt kvitt, magisk vinterpulver drysse over Oslo by, får du mykje klagar frå menneske som av ein eller annan uforståeleg grunn blir like overraska kvar gong det snør i november i Noreg. Eg veit du må tåle mykje rart, men eg spør deg:

Kan me ver så snill få snø i Oslo snart?

Eg savnar snøen så masse, og det er det einaste som manglar i den elles så fullstendige julestemninga som fyller kvar krik og krok av min 19 år gamle kropp. Dei dagane det snødde i Oslo, var så mykje koselegare enn dette grå og regntunge været du som oftast byr på no. Eg vel å sjå vekk frå det faktum at det blir kaos i Oslotrafikken etter 0,5 millimeter nysnø, og at så mange av ein eller annan grunn heller vil ha regn enn snø, men dersom du kunne høyre på meg i denne saka her, så hadde det vore fint. Eg lovar å bli veldig, veldig fornøygd. Eg lovar også å slutte å klage over kulda dersom me får snø, det er berre det at kulde utan snø kjennes så veldig bortkasta.

PS: eg har vinterdekk, så du treng ikkje bekymre deg for det.

Likes

Comments

Tankar

- Dei som bur i leilegheita ovanfor oss spelar roleg, klassisk musikk, og eg lurar på om dei veit at me høyrer på. Av og til spelar dei sjølv også - det høyrer me òg. Det er ikkje alltid det passar seg like godt at naboane spelar klassisk musikk, eller musikk generelt, men akkurat no var det riktig så hyggeleg.

- Me skal ha take-away til middag i dag. Eg trur valet enda på hamburgar til slutt. Det er to argument for take-away:
1. Det er godt
2. Me orkar ikkje lage mat sjølv.

Det finst også openbare argument mot take-away, men dei tenker eg ikkje ta med. Gledar meg til burgar.

- Eg skal prøve å ikkje nemne ordet "eksamen" i dette innlegget. HEHE, see what I did there? Øydela for meg sjølv allereie i første setning, gitt. Trur me alle veit at det var eit mission impossible uansett. Eg er vel ikkje den einaste der ute som har hovudet stappfullt av eksamenstankar for tida? Dei gøymer seg bak kvart eit hjørne, og i det eg trur eg skal klare å springe frå dei, så hoppar dei fram likevel og minner meg på alt eg eigentleg burde gjort. Eigentleg.

- Eg er på den fjerde tanken, og slit allereie. Ein skulle faktisk tru at eg hadde fem tankar i hovudet samtidig, men det har eg altså ikkje. Der var det berre tre i dag. Det er faktisk litt for sjeldan at eg føler eg har fem tankar i hovudet samtidig, og eg skulle ønske eg hadde det oftare. Tenk kor mange spennande tankar eg går glipp av. Eg kunne sikkert hatt det mykje moro med desse to siste tankane.

- Gir opp. Var ikkje det eit tidspunkt i livet då eg faktisk hadde litt kreativitet i kroppen? Eg meinar å hugse det. Ei tid då eg hadde ein velfungerande fantasi. Eg saknar den. Kjære kreativitet, dersom du er der ute, kan du komme tilbake? Eg treng deg.

(- I det eg la til det siste biletet, kom det jaggu ein tanke til. Kven skulle trudd? Det eg tenker, er at det faktisk er ei lita stund sidan eg har publisert eit bilete av meg sjølv. I alle fall med ansikt og heile pakka. Dersom du scrollar nedover bloggen min, som eg, sjølvoppteken som eg til tider kan vere, gjere med jamne mellomrom, ser du kanskje at mitt lille vesen har glimra med sitt fråvær. Du ser kanskje også at eg har hatt på meg den same jakka sånn cirka på alle dei siste bileta. Og det var ikkje med vilje ein gong - verken å ha same jakke eller å ikkje poste bilete av meg sjølv. Men eg tenkjer samtidig at både eg og bloggen nok har hatt godt av denne lille avvenninga. No er trynet mitt derimot tilbake - hei hei!)

Likes

Comments

Herregud, verda går så fort for tida. Lille meg har ikkje ein sjans i havet til å henge med på det her. I går leverte eg 1/3 eksamenar dette semesteret, og i dag har eg hatt min aller siste undervisningsdag. No er det "berre" to eksamenar igjen, før det første semesteret på bachelorstudiet i medievitskap er gjennomført. Kvar dag lurer på korleis eg allereie er kommen hit. Eg var jo nettopp den lille, nervøse, nye medievitskapsstudenten, som plutseleg befann meg i eit litt for stort rom med litt for mange ukjende menneske, og som i mitt stille sinn spurte meg sjølv kva eg hadde rota meg opp i no. Men det var i august, og no insisterar kalendaren på at me er i november? Det kan eg ikkje fatte og begripe, her eg sit og prøver så hardt eg kan å hugse om me eigentleg har hatt september og oktober. Eg hugsar i alle fall ingenting av det, og set derfor eit stort spørsmålsteikn, eit utropsteikn og ein varselstrekant ved om me kanskje berre har hoppa rett frå august til november?

UANSETT, eigentleg skulle eg dedikere heile dette innlegget til noko av det hyggelegaste eg veit om. Noko som kvart år blir skildra som "the most wonderful time of the year", ein definisjon eg tykkjer er heilt på sin plass. Eg snakkar sjølvsagt om JUL. Eg gler meg så mykje til jul, like mykje som ein unge til -  vel, til julafta. No har til og med Oslo fått på seg finstasen, med julelys og juledekorasjonar i gatene, i tillegg til at butikkane sjølvsagt har latt juleutstillingane ta over butikklokalet for lengst. Det oppstår jo kvart år ein ny diskusjon rundt det at juleutstillingane dukkar opp allereie i oktober, men for min del var dette svært uproblematisk, då eg eigentleg ikkje har lagt merke til dei før no. I går tok eg derimot meg sjølv i å rusle nedover Stortingsgata (ja, eg måtte google namnet på den gata), stoppe ved juleutstillingane og smile breidt for meg sjølv. Eg er så altfor klar for pepperkaker, julesongar og julebrus (som eg sjølvsagt har tjuvstarta på, hysj) at eg veit nesten ikkje kvar eg skal gjere av meg. Er det jul snart, eller? 

Likes

Comments

Tankar

Eg druknar i ord. Akkurat her, akkurat no. Alle bokstavane omringar meg, dei er over alt. Alt eg ser er bokstavar. Ord. Føler at dei hoppar ut av skjermen min og fyller heile soverommet mitt. Du veit når du lukkar augo hardt og ser sånne lysflekkar innanfor augelokket? Eg ser bokstavar. Eg svergar. Og viss eg lukkar dei hardt nok, så formar dei ord.

Akkurat no har eg 4700 ord. 4700 ord på to dagar. Og eg er ikkje ferdig. For nokre er det kanskje ikkje så masse, men for meg er det det. Eg har aldri eg skrive så lenge samanhengande som eg har gjort desse dagane.

Det er kanskje ikkje så rart at eg føler eg druknar i ord.

Det ironiske er at til slutt er det ein enkelt bokstav som blir avgjerande. Ein bokstav som skal reflektere kvaliteten på alle desse andre bokstavane eg no har brukt så masse tid og tankekraft på. Alle bokstavane eg har prøvd å setje i riktig rekkefølgje, putte dei i riktig kontekst, slik at dei seier noko. Slik at dei formidler noko. Aller helst noko som sensor vil lese.

Eg druknar kanskje i ord. Men det er den siste bokstaven som er avgjerande. Og den står åleine. 

Lurer på kva bokstav eg skal drukne i til slutt.

Likes

Comments

Livet

Denne helga har me vore heime i Sogn, og vakna opp til eit nydeleg vinterland kvar dag. Ordentleg "Winter Wonderland", med eit kvitt teppe over heile mi fine heimbygd. Eg tykkjer alt blir så roleg når snøen legg seg, og det var ei god stemning å kjenne på helga før eksamen. Ikkje gjorde det julestemninga noko mindre heller, så då me køyrde innover dalen i tett snøvær var det like før eg skrudde på "driving home for christmas" på høgtalarane i bilen. Eg klarte så vidt å la vere.

I skrivande stund sit me i bilen på veg heim til Oslo. Mørket har lagt seg for fullt, og fullmånen kastar eit ordentleg eventyrlys over snøen. Gjere køyreturen enda litt koselegare. I morgon meldar kvardagen seg att med eit brak, då min første heimeeksamen byrjar klokka 11.00. Så no gjeld det å førebu seg mentalt for litt ordentleg skriving dei neste dagane. Håpar de har hatt ei fin helg der ute!

Likes

Comments

Instagram@ingerhelgestad