Αυτούς τους ύπουλους έρωτες, που σου τρώνε σαν σαρκοφάγα τη ψυχή.
Ξέρεις η ιστορία κοινότυπη, σχεδόν γραφική.
Εσύ κι αυτός, αυτός κι εσύ δεν έχει σημασία η μαρκίζα αλλά μια χαμένη ελπίδα για ένα ουτοπικό μαζί που δε πρόκειται να επιτευχθεί όσο κι αν κυλιστείς στα πατώματα.
Θελεις λίγο η αδράνεια που χαρακτηρίζει τους σημερινούς νέους, λίγο ο φόβος της αποτυχίας, λίγο το καλοστημένο βόλεμα που δε σου επιτρέπει να τα ανατινάξεις όλα για έναν έρωτα.
Ακόμη κι αν αυτός είναι ο έρωτας της ζωής σου.
Η επικοινωνία σας συχνή πάντα σε ήπιους τόνους φιλικής διάθεσης που καταπνίγεις μέσα της ενδομυχα σε θέλω.
Κι έτσι ξεσπάς όλη σου την ερωτική μανία σε κάτι προσχεδιασμένες νύχτες.
Σου μιλώ γι αυτές τις ευκαιριακές σας συναντήσεις που έχουν πάνω τους τη ρετσινιά της αρπαχτής.
Κι όλο αυτό το ωχουαδερφιστικο ερωτικό-φιλικό σου κλωνιζει τόσο πολύ τις νευρικές απολήξεις.
Θέλεις τόσο πολύ να του πεις πως οι στιγμές κοντά του κάνουν μέχρι και το χρόνο να σταματά. 
Πως κάθε κύτταρο σου ελκεται από τον τρόπο που μιλά, αυτό τον ήρεμο τρόπο, το κοίταγμα και τ άρωμα του.
Θες να του πεις και για εκείνο το ανυπόφορο σφιξιμο στο στομάχι κάθε φορά που η ανάσα του πλησιάζει επικίνδυνα τη δική σου.
Παίζεις νευρικά με το σχοινί που είναι πλεγμενο στα χέρια σου, χαζεύεις τη θάλασσα και συμμετέχεις στη συζήτηση με μια δόση αδιαφορίας.
Σου μιλά για εκείνη, ναι την καινούργια του.
Χαμογελας πικρά κι απ τα μάτια σου ξεπηδά θυμός και πίκρα.
Φαντάζεσαι εσένα, στη θέση της, τη δικαιουσε εξάλλου, είσαι η προκάτοχός! Σου ανήκει.
Εσένα γνώρισε πρώτη, εσένα προσέγγισε πρώτη, εσένα φίλησε πρώτη, εσύ τον έδιωξες.
Ναι κυρία μου, αυτό δεν έκανες; 
Δε του ξεστομισες με ύφος ότι βρήκες έναν άλλον άνθρωπο να σου καλύπτει τα κενά; 
Τώρα τι ζητάς;
Και δε κάνεις απολύτως τίποτα, δε ξεστομίζεις απολύτως τίποτα όπως με το τίποτα κάλυψες και την μοναδική ευκαιρία σας.
Αυτός ο υπέρμετρος εγωισμος σου σε ωθεί να σηκωθείς απ το τραπέζι και να φύγεις.
Τον χαιρετάς φευγαλέα, νομίζω πως ούτε καν ρίχνεις τα βλέφαρα σου πάνω του..
Ανοίγεις το βήμα αποφασιστικά..
Έτσι, θα είστε από δω και πέρα, δύο καλοί φίλοι που μοιράζονται τα νέα και τις εμπειρίες τους.
Μέχρι να πέσεις στο κρεβάτι και να γεμίσεις το σεντόνι σου με μουτζουρες από πόνο και δάκρυα.

Η ευκαιρία αγάπη μου είναι ένα βιαστικο στιβαγμενο λεωφορείο που περνά μια φορά απ τη στάση σου.
Αν ξεροσταλιαζεις και το περιμένεις ή αν το χαζεύεις να περνά καπνιζοντας, είναι υπόθεση δική σου.
Δε θα γυρίσει!

Likes

Comments