​OK, dat is natuurlijk niet helemaal juist want dan zou ik niet hier mijn mening kunnen verkondigen, maar ik denk het wel eens. Ik zou graag een intelligentiefilter op mijn zoekmachine willen hebben, of zo iets.

Na de aanslagen in Parijs lees ik op forums, facebook, twitter enzovoorts, hoe een aantal "vrienden", (van nu af aan vage kennissen) zich uitlaten over de situatie. Zo lees ik dat "​alle vluchtelingen dit land binnenkomen met machinegeweren om hier rotzooi te trappen, dus alle vluchtelingen moeten terug".

Ja hoor eens, dom volk, het is toch zo dat die mensen die hier komen, in hun eigen land elke dag Parijs beleven. Terreur en aanslagen, iedere minuut de dreiging. Stel je dat maar eens voor, geen wonder dat ze vluchten.

Hoe wanhopig ben je als vader en moeder, als je alles wat je bezit achterlaat, je kinderen in een dekentje wikkelt, honderden kilometers lopen naar een zee, oversteken in een gammel bootje terwijl je niet kunt zwemmen, wachten, kou, honger, onzekerheid, en hopen op overleven en een plekje in de wereld waar het eens een dagje niet kogels regent. Dat doe je toch niet zomaar?

En natuurlijk, als ik terrorist was, liftte ik ook mee met de vluchtelingenstroom, maar toevallig zijn niet al die tienduizenden mensen terroristen, maar mensen zoals jij en ik.. 

Ik word soms zo moe van mensen die alles maar moeten roepen, stemmingmakerij zonder verder na te denken. Een beetje censuur lijkt me soms wel prettig. Het is een beetje zoals de recensies van de vakantie op bijv. zoover. Wanneer je een top vakantie had ben je blij en tevreden. En dat is het. Maar o wee als er iets niet naar de zin is. Dan gaan we klagen en zeuren op internet, en slechte recensies schrijven. En gaan we op vakantie dan lezen we hoe andere mensen het daar hadden, wat denk je? allemaal prut. Want de leuke dingen lees je niet. Blije mensen hoeven niet zo nodig rond te schreeuwen wat ze vinden. Maar de zeiksnorren van de wereld willen het met iedereen delen... 

En daarmee eindig ik mijn eigen geraaskal over het onrecht. Waarmee ik bevestig dat vooral zeikerds zich willen laten gelden. Het is niet anders, ik ben het gelukkig wel even kwijt.

FIjn weekend verder,  Anja

Move your blog to Nouw - now you can import your old blog - click here!

Likes

Comments

Ik schrijf brieven. Vroeger aan vriendjes en vriendinnetjes, daarna aan mijn dagboek, hier en daar een penvriendin en uiteindelijk gewoon in mijn hoofd. De hele dag. Aan iedereen, zelfs mezelf.

Aan die vervelende meneer in de winkel, een collega, een vriend/vriendin, mijn zus, mijn moeder (dat kan alleen maar in mijn hoofd hè), mijn man, maar vooral aan mijn kinderen, voor later.

Nu krijgt natuurlijk niemand die brieven te lezen. Dat is op zich niet zo erg, soms zijn ze namelijk helemaal niet aardig, maar die brieven voor later, dat zou toch jammer zijn. Er is nog zoveel dat ik aan mijn moeder zou willen vragen, maar ja, die kennis is weg. En dat lijkt me voor de kinderen ook niets, niets weten van vroeger, je familie, hoe je was toen je klein was, wat je vader en moeder zoal de hele dag deden en vooral dachten.. Misschien interesseert het ze helemaal niet, maar toch.

Vandaar dat ik ze dan maar allemaal in een blog stop, het dagboek dat je deelt van deze tijd. Ik heb het wel een beetje verstopt, op een zweeds/noorse site, zo erg ben ik ook weer niet overtuigd van mijn schrijverskwaliteiten.

Het werkt ook therapeutisch: tijdens een wandeling met de hond, languit in bad, of op de bank hangend schrijf ik hele epistels in mijn hoofd, ik herschrijf het, ik denk er nog eens een dagje over na, en druk dan mentaal op sent.

Zo, dan ben ik het weer kwijt en kan ik weer verder, en de ontvanger leeft voort in een zalige onwetendheid!


Likes

Comments

Eén van de beste uitvindingen vind ik Google, en dan zeker in combinatie met een slimme telefoon.

Ik weet namelijk graag veel. Altijd al gehad, en nu kan ik alles te weten komen. Nu alleen nog onthouden natuurlijk, hoewel, je zoekt het zo weer op. Heb jij dat nooit? Iemand roept een woord en wat betekent dat ook al weer, of die acteur van die serie van die dinges... Ik kan er 's nachts gewoon uren van wakker liggen! En nu zoek ik het op.

Dat ik veel wil weten wil natuurlijk niet zeggen dat ik alles weet, of bijzonder leergierig ben. Het is meer een soort van hebberigheid, of misschien wel kennis is macht. Mensen die veel weten lijken ook altijd intelligenter. Lijken hé, dat je goed bent in Triviant wil zeggen dat je veel parate kennis hebt (of stiekem de kaartjes uit je hoofd hebt geleerd) en niet dat de je wereldeconomie doorgrondt of ingewikkelde vraagstukken oplost.

Ik heb altijd veel gelezen, doe ik nog steeds, en gelukkig heb ik er ook het een en ander van onthouden. Als kind las ik een encyclopedie wanneer de bibliotheekboeken uit waren. Echt waar. Tegenwoordig kan ik uren doorlezen op internet. Ik raak ook weleens volledig de draad kwijt met dat surfen, en het kost bijna meer tijd dan het lezen van een boek. Gelukkig kan ik absurd snel lezen. Geen idee hoe ik dat heb geleerd. Ik denk dat ik zo ongeveer een pagina scan en de inhoud verwerk in plaats van woord voor woord de zinnen lezen.

Vroeger ging mijn zusje mij "overhoren" omdat ze dacht dat ik stukken oversloeg en ook mijn kinderen hebben dat gedaan. Maar dat snelle lezen heeft ook een nadeel. Een boek is zo snel uit! Mijn voorkeur gaat dus uit naar een dikke pil van tenminste 500 pagina's, bij voorkeur een 12-delige serie of zo. Kost een fortuin, overigens. 2e beste uitvinding: de e-reader.

Maar waar ging het ook al weer over.... oh ja, Google, mijn vriend. Zelfs tijdens het schrijven van dit stukje google ik even het woord encyclopedie, want hoe schrijf je dat ook al weer. Zie je, ik weet niet alles, maar ik zoek het wel op en zo heb ik weer wat bijgeleerd. Ik geef het eerlijk toe.  Ik ben een echte betweter.

En als ik ergens een hekel aan heb dan zijn het wel.....

Likes

Comments

Weleens meegemaakt in een cursus, een teambuilding dag of sollicitatie?

"Beschrijf jezelf in een paar woorden" Kijk, daar begint de ellende al, een paar is immers twee en dat is zeker niet genoeg. Zelf weet ik altijd alleen maar bijzonder veel tegenstrijdigheden te noemen. Zoals:

Ik ben graag alleen/ik houd van mensen om mij heen. Het is allebei waar. Heerlijk om mij te verliezen in een boek, niets dan rust om me heen, iedereen weg en al het geluid uit. Maar niet altijd natuurlijk, want ik vind het zo gezellig met vrienden en familie samen te zijn, of mijn eigen gezin, samen aan tafel een goed gesprek voeren. Veel reuring en muziek om heen.

En dan zeg ik gezellig, maar eigenlijk vind ik mensen die gezellig zeggen stom. Eigenlijk vind ik heel veel dingen stom, maar dat komt later wel.

Zorgzaam, ben ik niet echt. Dat geredder en gestudder, vreselijk. Maar voor iedereen lekker koken, of iemand uit de brand helpen, ja graag!

Ik ben te dik, te klein, (De juiste frase is natuurlijk 'Ik ben te klein voor mijn gewicht' maar dit terzijde)niet knap genoeg/ ik ben volkomen tevreden met mezelf,

Ik ben rustig, doe maar normaal, da's gek genoeg type, Maar ik houd ook van uit de band springen en gek doen.

Ik ben nuchter, denk over veel dingen na, maar ik ben ook een flapuit die soms helemaal niet nadenkt.

Ik houd van truttig, maar niet van tuttig, ik haat sporten, maar ga graag naar de sportschool.

Kortom, een vat vol tegenstrijdigheden. Maar zit dat niet in iedereen? Probeer het maar eens, jezelf omschrijven in een paar woorden. En als je daar mee klaar bent, en je denkt nog eens na over wat je net hebt gezegd of geschreven kom je tot de conclusie dat je nog tienduizend woorden nodig hebt om jezelf te beschrijven, En dan nog ben je waarschijnlijk de belangrijkste vergeten.

Maar is het echt belangrijk hoe je jezelf beschrijft? Ik ben eigenlijk alleen maar benieuwd hoe een ander mij zal beschrijven. Of nee, liever niet. Straks valt het tegen. Hoewel, misschien word ik er wel heel blij van.


Zie je wel? zwart/wit, maar dan ook weer niet meteen grijs, Gek word ik van mezelf.


  • 9 readers

Likes

Comments